FANDOM


Kaberu etiopski
Kaberu etiopski
Gatunek Kaberu etiopski
Umaszczenie intensywnie rude futro z białymi plamami na szyi i piersiach, puszysty ogon z białymi plamami u nasady
Występowanie otwarte przestrzenie, porośnięte trawą wyżyny i góry Etiopii
Pożywienie gryzonie, jak suzu lub szczurokret wielkogłowy, czasem cielęta niektórych antylop. W razie konieczności jest padlinożercą.
Kaberu etiopski - gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych. Występuje jedynie w Etiopii, do wysokości 3-4,5 tys. m n.p.m., w kilku izolowanych populacjach.

Charakterystyka Edytuj

Średniej wielkości przedstawiciel rodziny psowatych, wyposażony w długie kończyny, głowa wydłużona jak u lisa rudego, uszy spiczaste.

Status Edytuj

Kaberu należy do najmniej licznych gatunków psowatych. Szacuje się, że po wielkiej epidemii wścieklizny, która w 2003 roku zdziesiątkowała gatunek, łącznie wszystkie populacje tego gatunku liczą prawdopodobnie nie więcej niż 600 osobników. Gatunek ten należy do najbardziej zagrożonych wyginięciem. Prócz chorób, zawleczonych przez psy, jak wścieklizna, nosówka itp, kaberu zagraża też zanieczyszczenie puli genowej: samice tego gatunku krzyżują się z psami, dając mieszańce.

Ciekawostki Edytuj

  • Kaberu pojawił się w górach Etiopii w czasie ostatniego, ogólnoświatowego zlodowacenia około 100 tysięcy lat temu, prawdopodobnie z jakiejś izolowanej populacji eurazjatyckiego przodka kaberu i wilka.
  • Kaberu rzadko porywa się na większe zwierzęta, toteż etiopscy rolnicy i pasterze nie tępią go; ponieważ często szuka gryzoni w bezpośrednim otoczeniu pasących się stad bydła i koni, miejscowi nadali mu żartobliwe przezwisko jedall farda, czyli „koński szakal”.